Personi që gjatë Ramazanit niset për një udhëtim në distancë seferije (të paktën 90 km), mund të mos bëjë nijet për agjërim që nga nata.
Megjithatë, nëse e ka bërë nijetin dhe pastaj gjatë ditës niset për udhëtim, nëse gjatë këtij udhëtimi nuk ka ndonjë arsye tjetër të vlefshme, nuk duhet ta prishë agjërimin. Një ibadet i filluar duhet të përfundohet, nëse nuk ekziston ndonjë arsye e vlefshme që ia lejon këtë.
Duke qenë se udhëtimi është një arsye e vlefshme, nëse ai e prish agjërimin pasi ka filluar statusi i udhëtarit (seferi), nuk kërkohet kefaret, por vetëm kaza.
Burimi: Diyanet İşleri Başkanlığı, “Oruç - Sıkça sorulanlar”
Nga turqishtja: Rehan Neziri
0 Comments